در تکه سنگی فرشتهای دیدم، آنقدر سنگ را تراشیدم تا فرشته را رها کردم. این جمله معروف میکلآنژ، نقاش و پیکر تراشی است که مسیری برای عکاسی پرتره در ذهن ما میسازد.
آنچه به یک عکس پرتره جان میدهد، نگاه به جزئیات و حس درونی کاراکتر است که ما به عنوان عکاس باید آن را پیدا و ثبت کنیم. عواطف و احساسات سوژه، تأثیر بسزایی در خلق یک پرتره خوب دارد. همچنین اگر در صورت فرد، چین و چروک یا شکستگی وجود دارد، بهتر است آن را نمایان کنیم تا اینکه بخواهیم با ویرایش حذفش کنیم؛ چرا که بخشی از قصه زندگی او میباشد. پس بهتر است به عنوان عکاس دست به کار شویم و فرشتهای که در سوژه ما وجود دارد را رها کنیم.
بخش اول - تاریخچه عکاسی پرتره / 11
بخش دوم - آشنایی با قطع دوربین های عکاسی / 12
بخش سوم - لنزها / 18
بخش چهارم - انواع پرتره / 31
بخش پنجم - زبان بدن / 59
بخش ششم - تجهیزات نورپردازی / 62
بخش هفتم - نورپردازی در عکاسی پرتره / 76
بخش هشتم - اندازه نما / 99
بخش نهم - زاویه های دوربین / 105
بخش دهم - نقاشی و عکاسی / 110
بخش یازدهم - حقوق مولف و حق انتشار / 118
| دسته بندی موضوعی | موضوع فرعی |
| هنر و معماری |
عکاسی
عکاسی |